Ognisko Sycharowskie w Łukowie – ul. Maryli Wereszczakówny 37

Parafia
lukow-alberta-192 ZAPRASZAMY na spotkania Ogniska Sychar Wiernej Miłości Małżeńskiej SYCHAR w Łukowiew pierwszą niedzielę miesiąca.
Msza Św. sprawowana jest w intencji małżeństw przeżywających kryzys o godz.18.00, a po niej spotkanie w salce parafialnej w budynku przy plebanii przy parafii pw. Św. Brata Alberta ul. Maryli Wereszczakówny 37. Opiekunem duchowym Ogniska jest ks. Kamil Frączek.
Parafia św. Brata Alberta >>>
Diecezja siedlecka >>>

Miesięczne archiwum: marzec 2021

W dniu 07.03.2021 odbyło się spotkanie naszego ogniska, w którym brali udział Emilia, Małgosia, Monika,  Małgosia, Jurek, Krzysztof i nasz opiekun ks. Kamil.

Podjęliśmy temat:

„Spotkać siebie we wspólnocie, czyli o sztuce wychodzenia z siebie.”

wg  nagrań konferencji o. Tadeusza Kotlewskiego SJ rozdział 5  „Akceptacja siebie, od lęku do miłości.” Płyta ma okładkę jak zamieszczona powyżej.

Z zapamiętanych treści, wynika:

Miłości uczymy się w domu.

Miłość jest po to, aby ją dzielić a nie zachowywać dla siebie.

Akceptować siebie, to pozwolić miłości przekroczyć mury własnego domu i własnych ograniczeń.

Jak dzieci nie wyjdą z domu gdy są gotowe, trzeba im pomóc.

Rolą matki jest gromadzić w domu, rolą ojca jest wyrzucać z domu, gdy jest gotowe.

Człowiek głęboko zraniony może ulegać narcyzmowi – nienawiści wobec samego siebie, a na zewnątrz wołać o uznanie.

Rolą dojrzałego człowieka jest przekroczyć własny narcyzm.

Miłość potrzebuje przekroczyć własny narcyzm.

Dojrzały człowiek jest zdolny przekraczać siebie w trzech aspektach:

  • poświęcenia siebie dla tego, którego kocha
  • przekraczać siebie oddając się czemuś, np. pracy, jakiemuś dziełu
  • służenia Bogu, w którego naturalnie wierzy

To przekroczenie siebie jest możliwe we wspólnocie, ponieważ oddajemy się dziełu, kochamy innych i służymy Bogu.

Po 40-tym roku życia człowiek wchodzi w czas myślenia imperatywnego tj. myślenia o nowej generacji.

Tylko tak możemy poznać, że akceptujemy siebie.

Człowiek potrzebuje się poświęcić nie oczekując wdzięczności.

Wspólnota chrześcijańska charakteryzuje się tym, że

  •  jest wyborem samotności – nie osamotnienia; idę do wspólnoty, bo lubię własną samotność, umiem byś sam i umiem dzielić się tym owocem
  • drugim elementem jest gościnność; wspólnota to grupa osób gościnnych i otwartych
  • natomiast owocem gościnności jest modlitwa i szukanie Boga; szukanie najważniejszego Gościa

Wspólnota chrześcijańska nie jest wzajemnym adorowaniem siebie i ma dwa główne cele:

  • cel modlitwy, rodzący modlitwę osobistą w domu
  • cel misji, czyli oddawanie się innym w kościele by głosić Ewangelię i wyrzucać złego ducha

Głosić Ewangelię, to znaczy żyć Ewangelią na co dzień.

Chrześcijanin to ten, który duchowo walczy ze złem. To zły duch wchodzi w nasze życie i rozbija nasze rodziny.

Ten kto skosztował Miłości Boga, rozdaje ją garściami innym. Chrześcijanin nie zatrzymuje tylko dla siebie.

Karmiąc się na Eucharystii Ciałem Chrystusa stajemy się dla innych Pokarmem Bożym. Jesteśmy Ciałem, które karmi świat, nie krzycząc ale żyjąc Chrystusem.

Ja wynika z powyższego, przedstawiona płyta jest godna uwagi w całości, a treści konferencji pobudzają do refleksji o Bogu, o nas samych i o drugim człowieku.

Spotkanie zakończyliśmy Modlitwą o odrodzenie małżeństwa oraz błogosławieństwem, którego udzielił nam ks. Kamil.

Zapraszamy na kolejne spotkanie ogniska w trzecią niedzielę kwietnia tj. 18.04.2021r. Rozpoczniemy uczestnictwem we Mszy św. wieczorowej, która jest o godz. 18.00 w kościele Brata Alberta, a potem jeśli sytuacja pozwoli spotkamy się na salce.

Z Panem Bogiem

Szczęść Boże!

Zapraszamy na spotkanie ogniska w przyszłą niedzielę tj. 7.03.2021 po Mszy św wieczorowej, która jest o godz. 18.00 w kościele Brata Alberta.
Wstępnie umawiamy się na salce, chcielibyśmy żeby było na żywo z zachowaniem rygorów odległości i maseczek.

Temat, który podejmiemy to:

Spotkać siebie we wspólnocie, czyli o sztuce wychodzenia z siebie.

Wg  nagrań konferencji o. Tadeusza Kotlewskiego SJ „Akceptacja siebie, od lęku do miłości.”